| Logs van hacked by h4ckblood |
--- Archief ---
|
| Afbeelding/foto |
 |
|
12-03-2007 - Ongeduldige stalkers...
..... wat te doen als je geen inspiratie hebt om nieuwe stukjes op je weblog te kwakken?
Afwachten, da`s de oplossing. Helaas kan dat bij mij nog wel even duren. Ik heb gewacht. Gewacht. Gewacht . En gewacht. Maar.............. nix. sorry......
Maar, toen ik vanochten, na lange tijd, mijn bezoekersaantallen ging checken (ja, dat doe ik echt, ben echt wel een beetje ijdel) zag ik dat er een reactie bij was gekomen. Van een fan, ja, je leest het goed, een FAN!!!!!! Als dat mijn ego toch niet streelt. Maar goed, de vraag was om een nieuw stukje. Laat ik die vraag nu toch de laatste tijd vaker gehad hebben.
Op mijn werk staat de link naar mijn log op het bureaublad. Volgens mij wordt er daar ook redelijk vaak gekeken. Ik bespeur het soms ook in de "gesprekken" met mensen om me heen. Krijg je ineens een opmerking van "dat weet ik al, jullie waren bij de carnaval, hebben in de kou gestaan, niemand wist hoe laat......" Tja, je leven op een blog is natuurlijk openbaar, maar dat doe ik zelf.
Het verbaasd me wel hoeveel reactie ik er op krijg. Mensen lezen mijn enigszins sarcastische praatjes graag, kijken uit naar een volgende.
Dus, lieve, lieve, lieve fan (slijm, slijm, stukje klantenbinding) ik hoop dat ik je vandaag een beetje tegemoed ben gekomen, je gaf me in ieder geval iets om over te schrijven. Ik zal mijn best doen om meer inspiratie op te doen en deze dan ook nog om te zetten in een fatsoenlijk stukje.
Allemaal een dikke X van moi.
Gepost door: jess op 12-03-2007 om 09:29
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
18-02-2007 - Homo....
Eigenlijk gaat dit stukje over de carnaval, maar er is toch iets kleins wat ik jullie niet wil onthouden....
"Mam, Janssen en ik zijn homo....." Huh? "Hoe bedoel je?" vraag ik, terwijl ik sta te bedenken hoe ik eventuele verkeerde opmerkingen aan ga pakken. "Nou" zegt kind twee met een ernstig gezicht, "we hebben net gezoend". "O, is dat alles" vraag ik enigszins opgelucht. Ik voorzie geen verdere problemen. Nou ja, geen problemen, mijn zoon zoent met de hond, da`s een probleem van abnormale grootte, maar laat ik er maar geen probleem van maken, dan gaat het hopelijk vanzelf over.
Maar goed, de carnaval. Vandaag was er dus carnavalsoptocht in de stad. Dik aangekleed vertrokken we richting het centrum. Na wat rondjes gereden te hebben hadden we een parkeerplek gevonden, lekker vlakbij het "plaats delïct". Aangezien we heel erg te vroeg waren hadden we een mooi excuus om eerst warme chocomel te gaan drinken. "Ja mama, lekker warm". Kom je daar binnen, vraagt de juf wat ze willen drinken...... wat zeggen ze dan dus....."cola light graag". "Ja, kind één, lekker warm, cola light". "Kind twee bedacht zich geen moment en bestelde.... Fristi.... ook zo`n lekker kacheltje.... Afijn na ons gewarmd te hebben gingen we op zoek naar waar de optocht langs zou komen. Kon niet missen, er stonden genoeg mensen. Maar wat ik niet snap.... aan wie ik ook vroeg hoe laat de optocht langs kwam, vanuit welke richting ze komen, niemand wist het. Lekker zeg, we staan met 500 mensen te wachten op een optocht, waarvan niemand weet waar ie vandaan komt of hoe laat we deze kunnen verwachten.
Nou, we hoefden gelukkig niet lang te wachten, slechts iets langer dan 2 uurtjes. Gelukkig was daar het dweilorkest "Huppeldepup" uit Deventer wat ons door de gezellige muziek liet dansen waardoor we niet in de gaten hadden hoe koud het werkelijk was. Natuurlijk geen uitstapje zonder bekenden, en zo stonden we binnen no time met nog zes anderen te wachten op "het gebeuren". Wel gezellig. Kind één, twee en een vriendinnetje hebben ondertussen nog iemands fiets "gepimpt". Om het stuur, bagagedrager, tussen de spaken, overal zaten serpetines. de fietstassen hebben we volgegoten met confetti. Ik hoop dat het "slachtoffer"deze bijzonder vriendelijke geste kan waarderen.
Toen kwam eindelijk de optocht. eerlijk is eerlijk, het was leuk, maar weinig origineel. Legio Bob de Bouwers, piraten, mensen verkleed als een mobieltje, prinsessen en dansmariekes passeerden de revue. Het enige wat wel origineel was, was een groep meisjes die verkleed waren als "Het meisje met de prei" en ook werkelijk ieder met in iedere hand een prei aan het dansen waren.
Het snoep vloog ons ondertussen om de oren. Maar wat veranderen die omaatjes aan de kant in griezelige, enge gedrochten zeg.... ze duwden die kinderen zo aan de kant om even een snoepje op te rapen. Niks geen last van de rug, benen of wat dan ook. (Dus, mensen die over de bejaardenzorg gaan..... gooi een hand snoepjes door die recreatiezaal en ontsla die therapeut, zo spaar je geld...... maar niet verder vertellen hoor....)
Gelukkig was om 16.30 uur de optocht afgelopen, we waren inmiddels ook super koud geworden, dus snel naar de auto. Gelukkig kunnen we van deze middag nog weken nagenieten, want we hadden een rugtas vol met potloden, speelgoedjes en snoep. Want ja, lieve oma`s die kinderen duwen jullie zo aan de kant, maar deze mama laat zich niet zo makkelijk aan de kant zetten......
Jess
Gepost door: jess op 18-02-2007 om 20:21
Klik hier om de 2 reactie(s) te bekijken.
|
|
15-02-2007 - Verbouwen..
Allereerst, de layout van Blogeiland: is onmogelijk gemaakt, er kunnen alleen nog lange zinnen, mooie nette stukje krijg ik er niet meer in. In de pagina instellingen kan ik hieraan niets veranderen. Sorry.....
Maar terug naar de orde van de dag:
Misschien een bekend gevoel, ik zou je wel willen verbouwen... GRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR. Nou, dat gevoel ik heb dus nu al een paar dagen.
Gelukkig bestaan er daarintegen ook mensen die je zo weer op de rit weten te krijgen, voor diegen, die dit ook lezen, dank jullie wel hoor, zonder jullie had ik het bijltje er al lang bij neer gegooid. I love you all.....
Zo, `t lucht op, kan weer verder met de dag.......
Aan alle lieve schatten....... dank jullie wel.....
Dikke X van moi.
Gepost door: jess op 15-02-2007 om 09:17
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
08-02-2007 - Sneeuw.
Sneeuw, joepie.....Not.... Ik hou niet van sneeuw, tenminste niet hier in Nederland. Lekker in zo`n wintersportland, gezellig. Maar hier in mijn tuin, in mijn gang en in mijn woonkamer...... liever niet, `t geeft zo`n troep.
Gelukkig zijn we voorbereid op de extreme kou en sneeuwstormen. Kind twee heeft de nieuwste Unoxmuts, compleet met vlechtjes al op. "Lekker warm mam" zegt ie.... totdat we bij school aankomen, want terplekke schaamt hij zich rot en moet die muts af. Mag, ben de flauwste niet.....
Allemaal een veilige dag...
X Jess
Gepost door: jess op 08-02-2007 om 14:07
|
|
03-02-2007 - Snuupke....
Nou, de dag nadert zijn einde.... Tijd om aan het diner te beginnen. Terwijl de schaal in de oven staat, dochter staat te headbangen op The Frattelli`s, zoon mijn computer terroriseerd en de hond mijn been aanziet voor een teefje, sta ik het aanrecht op te ruimen. Geen overbodige luxe, de troep (ja, die van iedereen behalve van mij) van de hele dag staat er nog op. Zo ook een doos met negerzoenen. Zonder weer ingepakt te zijn. Ik denk nog "die pak ik even in, anders worden ze viezig".
Kijkt ineens van achter de computer kind twee op, met een enorme grijns op zijn gezicht. "O jee, hij heeft iets uitgespookt" schiet het meteen door mijn hoofd. "Wat is er aan de hand?" vraag ik nog heel onschuldig. "Niks hoor" zegt ie. Alarmbellen alom, als hij zegt niks, dan is er iets aan de hand. Ik kan echter niets ontdekken en ga vrolijk, ahum, verder met mijn opruimklusje.
Als alles opgeruimd en schoon is barst er een lachsalvo los. Snap er niets van, ik zie niets, ruik geen rook, hoor niets kapot vallen, kortom dikke vraagtekens.
Een gil vanuit de keuken...... kind één schiet vervolgens in de lach. "Kijk dan mama" zegt ze, en laat me de negerzoenen zien. Ik zie er niets vreemds aan, negerzoenen, of voor wie wil chocoladezoenen, in een doosje. Ja....?????? "Kijk dan eens goed" "Ja lieffie, ik zie 5 negerzoenen in een doosje, bruin, lekker, maar niet voor mama" Dan tilt ze de negerzoen op en draait hem om.... de bodem is er onderuit gegeten, de rest staat netjes in het doosje. Zo ook bij de tweede, en de derde, de vierde en de vijfde. Ik hoef niet te vragen wie dat heeft gedaan, dat hoofd lacht van oor tot oor.
Mijn snuupke had "honger" en heeft alleen gegeten wat hij lekker vindt, de rest heeft hij "netjes" teruggezet. Tja....... moet je daar nu boos op worden?
Jess
Gepost door: jess op 03-02-2007 om 18:33
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
03-02-2007 - Troep.
Overal waar ik kijk ligt troep. Troep troep troep troep troep. Wat een stom woord is dat. Troep van kind één, troep van kind twee, troep van de hond. Natuurlijk geen troep van mij. Natuurlijk niet. Ik ben er om het op te ruimen,niet om het te maken.
Laat daar de rest van het huishouden nou net zo over denken. Mama ruimt wel op. Ja hoor, graag. MAAR NIET HEUS. Het moet zo ongeveer de meest ondankbare taak uit mijn huishoudelijke takenpakket zijn.
Als ik de was gedaan heb ligt het ten minste nog één dagje schoon in de kast, ramen worden ook niet binnen één dag vuil, maar die vloer..... Net de stofzuiger erdoor gehad, gedweild.... nieuwe moddervlekken springen er gewoon op. Maar ja welke vlek zou er nu niet graag op mijn glimmend schone vloertje willen zitten? Ik zou het ook wel weten als ik een vlek was.
And so, ik ga maar weer eens aan de poets....kids zijn buiten, misschien kan ik er net iets langer dan een uurtje van genieten.....
Jess
Gepost door: jess op 03-02-2007 om 10:16
|
|
31-01-2007 - Mobiele stress.
`t Is elke maandag, woensdag en vrijdagochtend hetzelfde... haasten om
kids op tijd naar school te krijgen, snel boodschappen doen en op tijd in
de sportschool. Deze ochtend was niet anders. Dus stond ik om 9.15 uur
weer fanatiek te kleppen, o nee, sporten. Nou ja, allebei eigenlijk.
Na afloop haal ik dan bij de balie mijn sleutels en mijn telefoon weer op.
Wat gek, dacht ik, een zwart schermpje.... In de auto even snel proberen...
maar niets, helemaal niets.
Een helder moment... misschien staat ie uit. Misschien ging ie steeds over,
werden ze er gek van en hebben ze hem uitgezet.
Op het knopje gedrukt......wachten......en ja hoor, hij was uit. Kwestie van
pincode invoeren en klaar. Dacht ik. Eerste keer...pincode onjuist. Hmmmm
Tweede keer, pincode onjuist....Nog meer hmmmmm. Nog één mogelijk-
heid gaf het apparaat aan. Dat durf ik dus niet, wat als het fout gaat, kan ik
niet meer bellen...
Het ding dus maar uitgezet. Thuis 2 minuten douchen, hond uitlaten en
snel naar de telefoonwinkel.
"Kan ik u helpen mevrouw?" klinkt het van achter
de balie. Mevrouw???? Wat ben ik al oud zeg....
"Nou, ik hoop het heel erg zeg ik" met de meest ongemakkelijke blik op mijn
gezicht. Vervolgens leg ik het verhaal uit.
"Tja, dan heeft u die envelop nodig, die paarse". HUH????? Paarse
envelop? Die kan ik me niet herinneren. "Die moet u toch echt hebben"
zegt ie. "En als ik die nu niet meer heb of kan vinden????" "Dan kunt u
de klantenservice bellen". De klantensercive it is....
"Kunt u dat nummer even voor me opschrijven" vraag ik. "Natuurlijk
mevrouw". Volgens mij heeft ie wel medelijden. Da`s mooi.
Snel weer naar huis. Nummer bellen. Binnen no time een juffrouw aan de
lijn. Het hele verhaal uitgelegd. Ik was nog te redden zei ze. Alleen wat
gegevens vergelijken. Alles klopt, behalve mijn paspoort nummer. Dat kan
niet..... Afijn, mijn banknummer dan maar, klopt. Pffffff....
Van de lieve juf krijg ik een code om de boel te resetten. Deze meteen maar
even ergens opgeschreven, je weet maar nooit.
En.... hij doet het weer. Gelukkig, er stond ook een berichtje op waar ik met
smart op had zitten wachten. Zucht...... Mijn dag is weer goed.
Volgens mij heb ik met die telefoonstress er meer caloriën afgezweet dan met het hele uur sport ervoor.
X Jess
Gepost door: jess op 31-01-2007 om 13:59
|
|
30-01-2007 - Nachtelijke conversatie
5.55 Uur, gerommel, stapjes, stilte. Dan heel zachtjes "mama", dan weer stilte. "Mama, ik moet je wat vertellen". Kind twee staat op de drempel.
"Lieffie, het is nog geen eens zes uur, ga nog maar even slapen" zeg ik nog.
Te laat, hij ligt al in mijn bed. Heerlijk hoor, daar niet van, maar zoooooo
vroeg....
"Stil zijn hè" zeg ik nog. "Ja mama" zegt ie. Twee tellen later lig ik te luisteren naar het verhaal over de logeerbeer van de klas en dat hij die morgen, als
J. hem gehad heeft mee naar ons huis mag nemen. "Dat is mooi, eindelijk"
zucht ik. "Maar nu nog ff slapen hoor"
"Mag ik tv kijken?' Vraagt ie. "Sorry, veel te vroeg". "Slááááápen schat.."
"Mama, er staat nu een leeuw op de gang, ook in een jas" Zucht...
"Ik zie niets hoor" zeg ik. "De jas is geel en oranje en hij gaat nu naar S (kind één) haar kamer. Misschien eet hij haar wel op...."
"Ach, S. is niet zo lekker, ze is een beetje taai" zeg ik.
Doodse stilte.... hij durft nog amper adem te halen.
"Ik denk dat hij nu weg is, kunnen we nog even lekker slapen" probeer ik. Helaas, meneer heeft andere plannen. "Mama, daar is ie weer".
"Weet je wat, we jagen hem wel weg"is mijn enige advies.
Er volgt een wegjaagsalvo met allerlei woorden die ik niet ken. Maar schijn baar werkt het. Geen woord meer over de leeuw.
Het volgende onderwerp wordt aangesneden.....sokken. Ook heel belangrijk zo `s morgensvroeg. "Ja schat ze zijn heel mooi, ik heb ze zelf gekocht".
En zo sta ik om 6.25 uur al onder de douche, al half platgel***. Ik hoef
hier alleen maar naar het water te luisteren. O nee, daar komt ie al weer
aan......
Voor iedereen een rustige dag...
X Jess
Gepost door: jess op 30-01-2007 om 09:34
|
|
29-01-2007 - Hoofdpijn.
Al de hele dag heb ik hoofdpijn. Bah. zo`n zeurende pijn aan de rechtse kant
van mijn hoofd. Pillen werken niet meer.
Uitzitten zal het worden, wachten tot het overgaat. Moet lukken voordat ik een jongetje ben. Toch????
`t Zal aan het piekeren liggen. Genoeg in voorraad voorlopig.
Zal ik eens op tijd naar bed gaan vanavond? Misschien ook wel een goed idee, het is de laatste tijd steeds zo snel laat, en de volgende dag heb ik
dan weer spijt.
Zo ook maar een kopje thee in plaats van een stevige bak koffie, alle beetjes helpen.
welterusten allemaal....
Jess
Gepost door: jess op 29-01-2007 om 19:36
|
|
21-01-2007 - Doggie update..
Voor alle fans van Meneer Janssen, is hier een kleine update.Hij is geweldig. Het is een echte baby. Slaapt veel (meer dan mijn eigen kids),eet en drinkt goed. Het enige wat hij niet wil is naar buiten, en al helemaalniet met dit stormachtige weer. Maar ja, dat is ook niet zo raar, ik ookliever niet teveel.Hieronder nog een nieuwe foto.Groetjes van Jess en Senna
Gepost door: jess op 21-01-2007 om 10:48
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
19-01-2007 - kopie van 15 november 2006
15 November 2006.
Voorpret.
Elk team heeft een uitstapje nodig.
En wij helemaal. Ik wil ons niet op de borst kloppen, maar we hebben deze zomer echt hard gewerkt. En
ondanks alle tegenslagen hebben we het er goed van af gebracht.
Tijd voor een feestje zou ik zo zeggen.
Maar helaas, in de zorg kun je niet even zo een feestje plannen. er moet vervang geregeld worden, liefs die medicatie kunnen delen en het allebelangrijkste er moet een feestbestemming gekozen worden.
Aangezien we het met alle tien (?) opgeschreven opties niet eens werden,
werd er een feestcommissie ingesteld. En wie zit daarin???? Juist, ikke. Ha ha. De feestcommissie bestaat verder uit E en uit C. In tweetallen, want we werken nooit met `n drieën, hebben we ons zitten verkneukelen achter de computer.
We hebben uiteindelijk gekozen om te gaan skieën. en we zien het al helemaal voor ons. We maken iedereen gek door niet te zeggen wat we
gaan doen. In plaats daarvan hangen we een verhaal op, Salsa dansen bijvoorbeeld, en maken een lijstje met voorwerpen die iedereen mee moet nemen. Hierop staan natuurlijk de meest belachelijke dingen, als een verrekijker, schoenen met gladde zolen, zwembril en noem maar op.
Helaas kwam het laatste deel van ons plan niet uit. Het skieën moest al op korte termijn, kwam toevallig uit met het rooster. Veel tijd om andere voorbereidingen te treffen was er niet. Geen gemene lijstjes en valse plannen dus.
En toen kon er op die korte termijn datum alleen één collega niet mee, dus hebben we het verschoven naar januari. Iedereen zorgt dan voor de juiste oppas thuis en voldoende zin om mee te nemen. We hebben besloten om
de dag te gaan skieën en dan lekker te blijven slapen. Gezellig.
En..... een mooie gelegenheid voor de jaarlijkse grapjes. Elk jaar gaat er
aan ons teamuitje een bezoekje aan de feestwinkel vooraf. Er worden
zakken vol bruisende suikerklontjes, bloedampullen, stinkbommen, vieze kauwgom, maskers en ga nog maar even verder de winkel uit gesleurd.
En een lol dat we van te voren al hebben...
Jammer genoeg werkt mijn "partner in crime" niet meer bij ons, nu moet
ik òf een nieuwe rotte appel vinden òf het alleen doen. Maar dan mis ik
de lol vante voren als we de wrede plannen gaan smeden.
Hmmmmmm ik zal er nog eens goed over na denken.
Maar voor nu heb ik alvast voorpret in mijn eentje. Ook leuk.
Jess.
Gepost door: jess op 19-01-2007 om 20:43
|
|
19-01-2007 - kopie van 13 november 2006.
13 November 2006.
Mag ik nog héééééél effe???
Het lijkt wel of ik er lol in krijg mezelf te pijnigen.
Er was vanavond een herhaling van de X Factor. Ik kan het niet laten om daar toch weer naar te kijken.
Maar wat een dieptepunten aaneenschakeling zeg. Nadat me tijdens de uitzending van de provincie Gelderland het schaamrood tot aan mijn oren stond, deze aflevering was gelukkig nog slechter.
Ik vraag me serieus af waarom mensen zich voor zo`n programma opgeven. Is er dan niemand in hun omgeving die tegen ze zegt dat ze echt niet kunnen zingen? Niemand die het aandurft eerlijk te zijn tegen zijn of haar familielid, vriend of vriendin, collega, noem maar op.
Het allerergste optreden was toch wel de mevrouw die het liedje "Right here, right now" van Rafaella nadeed. Oho......
Nou moet ik ook zeggen dat het origineel van Rafaella niet veel beter was, maar smaken verschillen.
Helaas viel dit "optreden" bij niemand in de smaak, en dat was maar goed ook. Nederland werd gered van de ondergang.
Misschien kunnen we die mevrouw een alternatief bieden: sirene bij de brandweer of zo?
Ik heb tijdens de uitzending een lijstje met tips samengesteld, misschien als de toekomstige kandidaten dit goed bestuderen, maken ze nog een kansje:
* leer de tekst van het liedje
* leer engels spreken als je een engels liedje zingt
* als je geïntervieuwd wordt SPREEK NEDERLANDS EN GEEN DIALECT
* als je een maatje meer hebt, geen buiktruitjes
* zorg dat je niet zwanger bent
* overdrijf niet met teveel bling
* als je niet kunt dansen, .... niet doen
* geen sinterklaasliedjes
* geen Robbie liedjes, kun je toch niet aan tippen
* het is Faith, met een F aan het einde, geen feet
* niet zingen op het toilet
* geen grootheidswaanzin
* je hebt nog geen fans, dus gedraag je ook zo
* als je slist, waar je niks aan kunt doen, ga eerst ff langs de orthodontist
Lijkt me voorlopig wel even genoeg. Toch???
Jess
Gepost door: jess op 19-01-2007 om 20:41
|
|
19-01-2007 - kopie van 12 november 2006.
12 November 2006.
De S Factor.
Jammer genoeg heb ik gisterenavond de X Factor moeten missen.
Blame it on Sint Maarten.
Vanavond heb ik gelukkig nog een kans. De "achter de schermen van de audities" komt. Vast wederom vol smeuïge achtergronden, boze kandidaten en meer van dat spannends.
Reden genoeg om te kijken dus. Als ik het haal..... Het begint natuurlijk pas om half tien, en in mijn boekje is dat errug laat.
Ik zal geen opsomming geven van mijn overvolle dag, maar geloof me, van mij mag er een eind aan deze dag komen. Ik heb er genoeg van. De energie is op.
Gelukkig heb ik ook een kwaliteit: ik heb de S Factor.
Ik blink namelijk uit in Slapen, met een hoofdletter S.
Wedden dat ik hele goede kans maak als daar ooit talent voor gezocht
wordt!!!
O ja,voor de oplettende lezer, de Robbiefoto bovenaan is inderdaad weg.
Jezzzzzzzzz...........................
Gepost door: jess op 19-01-2007 om 20:39
|
|
19-01-2007 - kopie van 30 oktober 2006.
30 Oktober 2006.
Feest.
"Mag S. komen eten?" vraagt kind 1. Die zag ik aankomen, aangezien we aan het oppassen waren terwijl de ouders boodschappen aan het doen waren.
"Tuurlijk mag dat" zeg ik. eentje meer of minder is geen probleem. Kwestie van een handje meer spaghetti in de pan en een bordje erbij op tafel.
Ding Dong. A. aan de deur, het zusje van S. "We zijn er weer" roept ze vrolijk.
"Gezellig" zeg ik. "S. moet naar huis" zegt A. "S. blijft hier eten" zeg ik. Mag ik ook bij jou eten?" vraagt A. "Tuurlijk, maar dan moet je het wel even thuis gaan vragen of het mag". "Ben zo terug". En ze was zo terug. Het mocht.
Dus nog een bordje erbij en een extra pannetje op het vuur voor nog een handje extra spaghetti. No problemo.
Het diner verliep voorspoedig, tenminste op die hap spaghetti na die zich op wonderbaarlijke wijze een weg in mijn laars gevonden had. Toetje was een feestje, ijs met sausjes, slagroom en alle soorten hagelslag die we konden vinden.
Na de grote opruimronde ging het volk op zolder spelen. Ahhh, lekker rustig. Dacht ik. Na enkele flinke knallen toch maar eens boven kijken.
Een echte tranentrekker; ze hadden de verkleedkist gevonden èn de bak met slingers en andere feestartikelen. De hele zolder was versierd. Overal hingen slingers, ballonnen, vlaggen, zelfs de Nederlandse, en tekeningen. En er waren cadeautjes. Voor mij!!! Omdat ik de liefste moeder was. En dat uit de mond van Sneeuwwitje, een piraat en Mulan.
Opruimen dat doen we morgen wel. Nu nog even genieten van dat feestje.
Jess
Gepost door: jess op 19-01-2007 om 20:37
|
|
19-01-2007 - kopie van 29 oktober 2006.
29 Oktober 2006.
Een beetje geluk.
Alweer een ellelange zondag met niks te doen in het vooruitschiet.
Dankzij een handigerd die ooit bedacht heeft ergens een uur extra aan de nacht te plakken waren mijn kinderen vanochtend nog eerder wakker dan anders. En daar wordt je niet blij van. BEDANKT!!!!!!
Afijn na het ontbijt zo lang mogelijk gerekt te hebben kwam de onvermijdelijke vraag: "Wat gaan we doen?" Tja, wat gaan we doen?
Uhhhmmmm. "Lekker tv kijken" probeer ik nog. "NEE" is het te verwachtten antwoord. "In de tuin rommelen"probeer ik nog."NEEHEE" volgt er uit twee keeltjes. "Zeggen jullie het dan maar" piep ik er dan maar uit, bang voor wat er komen gaat.
"De Efteling" roept nummer één. "Nee, zijn we al geweest" zeg ik.
"De dierentuin"roept nummer twee."Mag ik jullie er nog eens fijntjes aan herinneren dat jullie in de dierentuin alleen maar in de speeltuin willen spelen, en dat kunnen we hier op de hoek ook. En dat is veel goedkoper" Vind ik toch zeker een goed argument.
Nou, dan maar de computer op schoot en ff googelen (mag je officieël zeggen tegenwoordig).
Het werd het Afrika museum, lekker dichtbij ook nog (tenminste, dat dacht ik).
Na het museum voor de kids wat extra opgeleukt te hebben zodat ze wel wilden gaan waren we klaar voor de trip.
Na nog geen 5 minuten in de auto te hebben gezeten: de snelweg afgesloten!!! Hoe zoek ik het uit, `t moet bijna wel een gave zijn. Dus, via de toeristische route naar Berg en Dal.
Koud dat het daar was. Het leek in de verste verte niet op het Afrikaans klimaat, wat we toch wel een beetje verwachtten. Zelfs binnen kwam het nauwelijks boven het vriespunt uit.
Gelukkig moesten we berg op en bergaf daar, dus al snel kregen we het lekker warm.
In een speciaal hutje was er een workshop Geluksamulet maken. Dat kunnen we wel gebruiken vond ik. Na een knutselsessie vaneen dik half uur wandelden we de deur uit, drie geluksamuletten rijker. Dat moet goed komen, een zekere zaak.
Om even op te warmen gingen we wat drinken bij een ander hutje. De kids namen een ijsje, altijd lekker als het kippenvel tot in je oren staat en voor mij een, ik moet zeggen errug lekker, bakje koffie. Werden we toch afgezet met de prijs. Niks geluk dus. @$#*(*&^%$#@ Nou zeg, oplichters.
Aangezien het ijsje niet bijdroeg aan het opwarmen besloten we maar naar huis te gaan. In de auto kan de verwarming tenminste lekker aan.
Net buiten Nijmegen kwam de snelweg weer in zicht. Laat deze nou ineens wel open te zijn, einde van de wegwerkzaamheden. Misschien moest dat amulet eerst ook een beetje opwarmen.
Gepost door: jess op 19-01-2007 om 20:35
|
|
19-01-2007 - kopie van 24 oktober 2006
Helaas zonder plaatjes,maar ja
24 Oktober 2006.
Met de deur in huis.
Laat ik ook maar meteen met de deur in huis vallen: ik ben een Robbie fan. Ja, ik geef het toe. Ik heb het lang geprobeerd te ontkennen,maar na Escapologie was er geen redden meer aan, ik ging overstag.
Vond ik hem vroeger een arrogante kwal, nu moet ik toegeven dat het toch wel een lekker hapje is.
Afgelopen december heb ik dan ook `s nachts voor het postkantoor gelegen om kaartjes voor het concert te bemachtigen, en niet zonder succes. Ik moet er ook bij zeggen dat zo`n nachtje buiten een hele andere kijk op een postkantoor geeft. Een extra demensie, een hele koude dan.
Na een half jaar en wat dagen gewacht te hebben was het eindelijk tijd om hem in het echt te gaan bewonderen.
En het was super!!!!
Hoor ik toch de volgende ochtend op school dat er extra kaarten beschikbaar waren. Wel met berperkt zicht. Zijn dat dus de plaatsen meteen naast het podium.
Meteen weer naar het postkantoor gefietst. Vraag ik daar of ze nog extra kaarten hebben. "Moet u niet doen mevrouw, dat is met beperkt zicht" zegt de bezorgde meneer achter de balie. "Ach, doe mij er toch maatrtwee" zeg ik, "de plaatsen zijn recht naast het podium". De bezorgde meneer verschoot bijna van kleur. "Echt?" vroeg hij wantrouwig. "Echt" zeg ik. En zo vertrok ik met nog eens twee kaartjes voor de zaterdag.
En wederom was het super. We waren natuurlijk al wat gewend aan het voorprogramma (Orson en Basement Jaxx) dus al helemaal in de stemming.
Nu is ook eindelijk de nieuwe Cd van robbie uit, maar ja, nog ff wachten op mijn salaris en dan hup naar de winkel.
Ik zal ook eens in de gaten gaan houden wanneer er weer een tour komt, het is tenslotte toch al 4 maanden geleden.
O ja, het plaatje bovenaan mijn blog is van het concert.
Baai!!!
Jess.
Gepost door: jess op 19-01-2007 om 20:34
|
|
19-01-2007 - Ja zeg..
hacked by h4ckblood
Gepost door: jess op 19-01-2007 om 20:29
|
|
15-01-2007 - Zucht.
Het is vanochtend, 5.33 uur. Kind twee staat aan mijn bed.
"Mag ik tv kijken" zegt ie. "Dacht het niet meneer" zeg ik. En op slag ben
ik weer flauw, de gemeenste moeder van de wereld en omstreken en nog
veel meer. "Kom maar even bij me liggen" bied ik aan. Nou, dat wil ie wel,
alles beter dan terug naar zijn eigen bed.
Ineens kruipt meneer zowat bovenop me. "Mama" zegt ie, "er staat iets op de gang,
bij de badkamerdeur". Ik ben niet zo bang aangelegd, maar voor eerst zelf even te kijken
vraag Ik wat er staat. "Een krokodil" zegt kind twee, "met een jas aan".
Tja,wat moet je daar nou van zeggen? Niks dan maar, maar een
lach(je) kan ik nauwelijks onderdrukken. "Mama, jaag hem weg" zegt kind
twee. En dat doe ik dan maar. Om 5.45 uur loop ik dus krokodillen van mijn overloop te jagen. Zucht.......
Allemaal een veilige dag, zonder enge beesten (met of zonder jas).
Jess
Gepost door: jess op 15-01-2007 om 14:59
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
14-01-2007 - Nostalgie.
hacked by h4ckblood
Gepost door: jess op 14-01-2007 om 19:36
|
|
08-01-2007 - Hmmmmm...
Hee, ineens gaat er hier en lichtje branden. Ik had er gisteren zo`n mooiverhaal opgezet, met foto over de eerste nacht met Meneer Janssen.Weg issie... Boehoe. Nu weet ik niet pecies meer wat ik allemaal te klagenhad gisteren het ging natuurlijk over dat ik zo weinig geslapen had)maar toch zonde.Ik doe nog ff de foto erbij van gisteren.Truste allemaal!!!Jess
Gepost door: jess op 08-01-2007 om 22:14
|
|
08-01-2007 - Jezus....
Kreeg ik vandaag, eigenlijk gisterenavond ff de schrik, alleen maar foutmeldingen over mijn"blog". Alles weg dacht ik nog.
Vandaag een paar keer (zo`n 100 keer algauw) geprobeerd\maar niks.
Balen, had ik de boel nou maar gekopieërd en ergens anders opgeslagen dacht ik nog. Al vaker aan gedacht en natuurlijk nooit gedaan, bij deze,
dat ga ik dus zo eerst even doen.
Thx nog Ing, voor het ook nog ff te proberen.
Nou, ik ga aan het werk.... als de hond van mijn toetsenbord af wil gaan..
typ er nu zo`n beetje omheen.
Alleen voor vandaag omdat ik happy ben.. een dikke X van Jess
Gepost door: jess op 08-01-2007 om 19:54
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
02-01-2007 - Acceptatie.
De rune van acceptatie is die van grootse zegeningen, zowel voor de gever, als voor de ontvanger. Acceptatie vormt de fundering om jezelf lief te kunnen hebben. Voordat je een stap verder komt in je leven moet je vrede met jezelf hebben, zodat je elke dag met een gerust hart tegemoet kunt treden. Rust en acceptatie zijn tweelingen, maar net als bij echte tweelingen is er toch eentje de eerste. Om een gelukkig tweede te zijn moet je kunnen begrijpen wat echte acceptatie is.
Denk nog maar even terug aan de woorden die bij de rune van rust horen: God grant me the serentity to accept the things I cannot change, the courage to change the things I can, and the wisdom to know the difference.
Wat je ook dwars zit op dit moment, deze rune zegt dat het tijd is te accepteren wat je toch niet kunt veranderen, helemaal als je er last, verdriet of pijn van hebt. Dus verander wat je kunt, maar accepteer de rest al doet dat nog zoveel pijn. Geleidelijke aceptatie van het verleden maakt ons in staat om te veranderen.
Misschien kun je jouw huidige situatie niet veranderen, maar jouw reactie op de situatie kun je wel veranderen. Hier ligt de vrijheid van elk mens, de vrijheid die jou toestaat keuzes te maken en misschien verder te komen in je leven.
Denk eraan, zegt deze rune, dat je ook maar een mens bent. Accepteer je onvolkomenheden, en weet dat je stapje voor stapje wel degelijk je leven kunt veranderen. Even een kleine overdenking; misschien lijkt het onbelangrijk, maar ieder woord is waar:
Where you are now is just fine, because that`s where you are, and you have a perfect right to be there,
Mensen die jou niet willen steunen in jouw huidige situatie, kunnen dus niet accepteren. Er is een speciaal soort moed nodig om te accepteren wat er gebeurt in jouw leven, dat van je familie, je kinderen en zelfs je stad en je land. Totdat we in staat zijn onze kinderen de kracht van acceptatie bij te brengen zullen we geen verandering, of hoop voor de mensheid kunnen realiseren.
Receiving this Rune calls for gladly giving up the old and being prepared to live, for a while, empty, while you wait for the new to become illuminated in its proper time.
Nou, daar moet ik het voor vandaag mee doen.
Truste. Jess
Gepost door: op 02-01-2007 om 23:02
Klik hier om de 2 reactie(s) te bekijken.
|
|
02-01-2007 - Mooi liedje.
Seems like it was yesterday when I saw your face
You told me how proud you were, but I walked away
If only I knew what I know today
Ooh, ooh
I would hold you in my arms
I would take the pain away
Thank you for all you`ve done
Forgive all your mistakes
There is nothing I wouldn`t do
To hear youre voice again
Sometimes I wanna call you
But I know you won`t be there
Ohh, I`m sorry for blaming you
For everything I just couldn`t do
And I`ve hurt myself by hurting you
Somedays I feel broke inside, but I won`t admit
Sometimes I just wanna hide, `cause it's you I miss
And it`s so hard to say goodbye
When it comes to this rules
Would you tell me I was wrong?
Would you help me understand?
Are you looking down upon me?
Are you proud of who I am?
There is nothing I wouldn`t do
To have just one more chance
To look into your eyes
And see you looking back
Ohh, I`m sorry for blaming you
For everything I just couldn`t do
And I`ve hurt myself
If I had just one more day
I would tell you how much that I`ve missed you
Since you`ve been away
Ohh, It`s dangerous
It`s so out of line
To trie and turn back time
I`m sorry for blaming you
For everything I just couldn`t do
And I`ve hurt myself by hurting you
Jess
Gepost door: jess op 02-01-2007 om 15:07
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
02-01-2007 - Dáááááááág...
.....mooie kerstboom. Tot nooit meer.
Tja, die mooie kerstboom van dit jaar, met allemaal mooie nieuwe ballen, nieuwe lampjes, nieuw engelenhaar in de goede kleur, kortom, de perfecte kerstboom. Het zit erop, je werk is gedaan.
Hij, of zij, mag nu mijn tuintje op gaan leuken, binnen wordt er opgeruimd, de kaarten zijn al weg, in de oud papierbak. Terug naar mijn opgeruimde, nette kamer.
Gelukkig staan er overal kaarsen, die maken een hoop goed, geven een gezellig sfeertje, maar ja, een kerstboom, da`s toch wel de topper van gezelligheid.
En meteen komt nu het welkom, welkom Meneer Janssen, we hebben plek voor je gemaakt, je mandje staat al klaar, je speeltje ligt op je te wachten.
Nog vier dagen en dan kom ik je ophalen.
Dus dáááág en welkom liggen hier dicht bij elkaar. Maar goed ook.
Gezellig.
Jess
Gepost door: jess op 02-01-2007 om 13:07
|
|
01-01-2007 - Happy 2007...
Jaaaaaaaaaaaaaaaa, we hebben het gered, gezond 2007 in.
Het was erg gezellig, precies goed, maar niet tè. Lekker eten, lekker
drinken, goed gezelschap, alles was aanwezig. Dank nog zusje, voor de lekkere tappas, het recept moet je maar ff mailen...
Ik ben dus nog in staat om dit bericht te typen, heb dus niet te veel gegeten,
heb geen kater, ben uitgeslapen, kids zijn in orde, niemand ziek geweest vannacht, wat wil een mens nog meer???
Nou, hier mijn lijstje:
* altijd gezond blijven
* gelukkig blijven
* genoeg geld op de bank
* een leuke vent
* afwikkeling van zaken uit 2006
* ..........
* .........
Dus, werk aan de winkel om ze uit te laten komen.
Allemaal een gelukkig, gezond en........ (zelf in te vullen) 2007!!!!
Dikke X van Jess
Gepost door: jess op 01-01-2007 om 13:31
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
30-12-2006 - Oliebollen...
Met het einde van het jaar in zicht is het nog even tijd om je met een goede
reden tjokvol te stoppen. Oliebollen, hapjes, chips, taart en champagne
(al dan niet van Jip en Janneke).
Aangezien ons kerstdiner niet doorging zit de koelkast nog lekker vol met
allerlei hapjes of de ingrediënten om ze te maken.
Vandaag hebben we een flinke zak met oliebollen gekocht (bij de kraam
bij de Praxis moet ik van kind één schrijven). Nog even snel de Trendhopper
in, compleet met kinderen met een oliebol in de hand, da`s natuurlijk
vragen om problemen.... "Ze horen niet bij mij" had ik me al voorgenomen
om te zeggen als er ellende van kwam. Gelukkig was het niet nodig, want
wat zou dat snijden in die kinderzieltjes als je moeder zegt dat ze niet bij je hoort....
Morgen besteden we onze dag aan het bakken en braden van de rest van
de hapjes. Met twee van die kookgrage kinderen om me heen moet dat
goed komen.
En dan voor de klapper van dit jaar komen er morgenavond onze gasten.
en die MOETEN alles opeten, ik wil niets meer terug in de koelkast hebben.
Ook moeten ze flink doordrinken, champagne genoeg op vooraad (dus ook van J&J).
Dus als we ons nog kunnen bewegen op nieuwjaarsdag brengen we verslag uit.
Kind één, kind twee en Jess
Gepost door: jess op 30-12-2006 om 17:34
|
|
30-12-2006 - Uw wachttijd bedraagd meer dan 10 minuten.....
Dat heb ik de afgelopen tien dagen nu al zo vaak gehoord. Bleh,
boeoeoeoeoe met UPC, want daar gaat het natuurlijk om.
Ik werd enkele weken verblijd met een briefje van de postbode in mijn brievenbus waarop stond dat hij me o zo graag een pakketje wilde bezorgen, maar dat ik helaas niet thuis was. Ook de vervolgafspraakjes
heb ik gemist, dus moest ik zelf naar het postkantoor om het pakketje op te halen.
Het bleek de Mediabox van UPC te zijn. Tegenvaller.....
Maar goed,als ik hem dan toch in huis heb, dan sluit hem ook maar aan.
Dat was een eenvoudig klusje, het signaal ontvangen bleek een stuk ingewikkelder.
Het signaal wilde niet. Na de eerste keer bellen met een hele vriendelijke meneer van UPC zou ik na 24 uur het signaal moeten kunnen ontvangen, zekere zaak, zo niet dan moest het met 48 toch echt i orde zijn.
Helaas (hadden we anders verwacht???????) geen signaal. Niet na 24
uur, niet na 48 uur.
Nog maar eens bellen, werderom bedroeg de wachttijd meer dan tien minuten... En ja, na ten minste tien minuten kreeg ik een UPC meneer aan
de telefoon, nee, nu kwam het in orde, binnen 24 uur.
Nou, na tig keer 24 uur nog niets.
Nog één laatste poging, anders gaat ie terug in de doos en retour aan
UPC, laat ze er zelf maar naar kijken.
Het telefoonnummer ken in inmiddels van buiten, dus ff bellen...
Gelukkig bedroeg de wachttijd weer meer dan tien minuten, ze hebben dan misschien geen service, maar ze zijn tenminste consequent aan de telefoon.
Wederom een overvriendelijke meneer. Hij maakte in elke zin tenminste
één keer zijn excuses. Alsof hij iets aan de knulligheid van zijn collega`s
kan doen. Nee, mevrouw, IK ga het voor u in orde maken, binnen een half
uur kunt u genieten van digitale televisie....
En gelijk kreeg ie, binnen een half uur had ik "mijn mediabox" in werking.
Dank u meneer van de UPC, dank u
Jess
Gepost door: jess op 30-12-2006 om 15:43
|
|
27-12-2006 - Kerst 2006..
die kinderen op die fotos mogen kanker krijgen!!
Gepost door: jess op 27-12-2006 om 20:56
|
|
20-12-2006 - Gezinsuitbreiding
Nou, we zijn er uit. Er komt gezinsuitbreiding, en wel over een week of
twee.
De afgelopen twee weken waren we bij "Rambo" (zie bericht van 6
november ) op bezoek. Die hebben twee nestjes Jack Russells.
Het eerste nestje bevatte helaas geen mannetjes. het tweede wel,
en we wilde graag een mannetje (meteen een medestander voor kind
twee in dit vrouwenhuishouden) dus we konden nog kiezen.
Kind één koos hond één en kind twee koos hond twee.
Uiteindelijk werd het hond twee. Een hele witte met zwarte oren. Hij is
ronduit geweldig. En zijn naam wordt: Meneer Janssen. Ja, erg origineel
hoor ik u denken, maar wel handig. Heb je hem nodig blèr je gewoon
"Janssen..."
Binnenkort volgen de foto`s, die moeten we nog maken.
Nu is het zaak om de spullen te gaan regelen. Een bench, een slaapplek, een echte hondenriem, want de riem van de vorige hond is nog veel en
veel te groot.
Nou, ik ga even marktplaatsen, misschien is er ergens nog iets te koop
voor een prikkie.
Jess
Gepost door: jess op 20-12-2006 om 20:55
|
|
17-12-2006 - Auwwwww...
Ik heb een gat in mijn hart. Ja, klinkt lekker melodramatisch, maar
het is echt waar.
Dit weekend waren de kids bij hun papa. En dan mis ik ze zooooooo.
Ik ga `s avonds altijd even bij kind één de televisie uitzetten, waar ze altijd
bij in slaap valt. Kind twee gaat `s avonds altijd in mijn bed liggen en die
moet ik dan overtakelen naar zijn eigen bed.
En ze zijn zo lief als ze slapen, maar vooral ook lekker stil (ha ha).
Maar goed, wat ik ook te doen heb in het weekend, de rest van de tijd
mis ik ze toch echt wel.
Gelukkig missen ze mij ook, of ze zijn in ieder geval zo attent om het te
zeggen.
Al met al moet ik de andere moeders van Nederland teleur stellen:
IK HEB DE ALLER LIEFSTE KINDEREN!!!!
Zo, nu ga ik snel even bij ze kijken.
Truste....
Jess
Gepost door: jess op 17-12-2006 om 21:28
|
|
14-12-2006 - Slapeloze nachten én een teiltje...
Slapeloze nachten heb ik. Genoeg om over te piekeren en daarna er niet meer mee op kunnen houden. Hele nachten breng ik denkend door.
Helaas ben ik de volgende ochtend dan niet zo fit. Maar ja, uurtje sporten en dat is ook weer opgelost.
Van het sporten krijg ik evenveel energie als van een uurtje slapen.
Echt waar!!!
Vannacht had ik bezoek. Mannenbezoek. Nu niet meteen schrikken, het
gaat hier om kind twee. Om 2.50 uur, ik lag toen naar Discovery Channel
te kijken, zonder geluid om niemand wakker te maken, en er is `s nachts
niet veel meer op dan dat, klonk er een ijselijke gil vanuit zijn kamertje. "Mama" schreeuwde hij. "Ja.....???" riep ik terug. Niet meer verwachtend dan "mag de lamp aan". En toen volgde het huiltje. Het "ik
moet spugen huiltje".
"Ik kom er aan" riep ik meteen, maar hij was al onderweg. Nou de eerste lading ging in de wasbak. Tranen alom natuurlijk. Nadat ik de boel schoon had gemaakt wilde hij natuurlijk bij mij in bed, en ik wilde dat ook wel
graag. Afijn, teiltje erbij, handdoek in de aanslag zakdoeken in de hand.
Na vijf minuten volgde de tweede lading, in het teiltje. Ook lading drie liet
niet lang op zich wachtten. Daarna kleurde hij weer wat bij en viel uiteindelijk bovenop mij in slaap. Arm ding. "Mama" zei hij tijdens het spugen, "Ik vind
dit zo eng". Zielig hè?
Nou, het was weer eens een andere manier om je nacht door te brengen,
mét discovery Channel én een teiltje.
Gepost door: jess op 14-12-2006 om 15:01
|
|
10-12-2006 - AAAAAAHHHHHHHH.........
Ooit het gevoel gehad dat je je tas wel wilt pakken, de deur dicht wil gooien
en pas terug wilt komen als je daar zelf zin in hebt..
Nou, zo`n dag had ik vandaag. Bah!!!
"D day" begon vanochtend al om 6.09 uur. Kind twee had de slaap uit en besloot dat het voor mij ook wel tijd was om met de dag te beginnen. Nou, daar dacht ik toch echt anders over.
Helaas voor mij, want hij gaf niet op. Hij bleef praten, knuffelen, vertellen, opstaan, in bed kruipen, naar de wc lopen, neus snuiten, water drinken, sokken aan, sokken uit, tv aan, nog wat praten, boekje lezen, tv uit en ga
nog maar even door. Er was geen stoppen aan.
Nog meer helaas was dat dit de voorbode was voor de rest van de dag. Ik vraag me werkelijk af of die oren die ik eraan gemaakt heb het wel doen.
Gek genoeg doen ze het altijd wel als ik iets in de aanbieding heb, iets lekkers, een uitje of speelgoed. Wonderbaarlijk. Het zou het zevende wereldwonder genoemd moeten worden, het gehoor van kinderen.
Bij kind één was het niet veel anders. Weleenswaar sliep deze een uur langer, maar de rest van de dag was een drama. Binnen een half uur waren de vriendinnetjes weggejaagd, zakte het humeur tot beneden het vriespunt en was ik de lelijkste moeder van de wereld. Nou, daar doen we het toch voor????
Op dit moment heb ik de handdoek in de ring gegooid. Kind twee ligt al op bed, voor straf, kind één ligt voor de tv, te mopperen.
Laat niemand ooit zeggen dat kinderen saai zijn, want dan stuur ik die van
mij wel even langs, dus je bent gewaarschuwd.
Jess
Gepost door: jess op 10-12-2006 om 18:16
|
|
09-12-2006 - Boehoe..
Zo tegen het einde van het jaar komt ook de emo-tijd er weer aan.
De kerstgedachte, vrede op aarde, gezelligheid, de enigszins verplichte kerstboom, maar als ie staat och ook wel weer gezellig, eten en drinken,
en ga nog maar even verder.
Laat ik daar dit jaar nou net even niet zoveel zin in hebben.
Misschien moet ik nog even opwarmen of zo, maar om nou te zeggen
dat ik sta te springen, nou nee.
En dan die in en in trieste kerstliedjes, om bij te huilen gewoon.
Laat dat nu momenteel mijn sterkste kant zo ongeveer zijn; een emo liedje
op de radio, tv of computer en de waterval begint. Bah, baal ik van, maar soms is het ook wel ff lekker, maar dan ook maar even. Daarna graag
weer terug naar de realiteit.
Deze week is het mijn week om sterk te zijn, er is iemand die ik van dienst kan zijn en daarbij graag geen tranen van mijn kant.
Waarschijnlijk heeft zij nog minder zin in de feestdagen dan ik. En zo is
het, ik heb het echt nog niet zo slecht, er zijn altijd mensen die het slechter hebben.
Dus, het zal deze week toch weer een tripje naar de Intratuin worden om
een kerstboom uit te gaan zoeken, ik ben tenslotte niet alleen hier.
Het kerstgevoel zal dan wel weer op komen borrelen (hoop ik). Misschien
krijg ik dit jaar wel een tegoed bon voor een leuk 2007 of zo (hint hint).
Voor nu genoeg zelfmedelijden,
Jess
Gepost door: jess op 09-12-2006 om 15:37
|
|
04-12-2006 - Sorry...
Sorry, maar ik kan het niet laten, ik moet nog ff mijn "frustaties" kwijt over
twee TV programma`s.
Laten we beginnen met "Van etter tot engel". Wie denken die kids
wel wie ze zijn???? Een flink pak op hun sodemieter zouden ze moeten
krijgen. Potverdorie!!!! Mijn kinderen hoeven me ammenooit niet zo`n grote
mond te geven. Een flinke Hollandse tik over de billen hebben ze nodig.
En dan de klapper van de maandag "Beauty en de nerd". In de aflevering
van vorige week wist het "domme blondje" het verschil niet tussen een schroef en een spijker. Na een halve dag uitleg door een "slimme
brunette" werd het duidelijk, maar wat nu? Is mevrouw met een hamer
op die spijker aan het meppen, op zich oké, mits de spijker niet met zijn
kop naar beneden op die plank stond. HALLO!!!!! Aarde aan blondje!!!
Zouden die wichten echt van een andere planeet komen? Het lijkt er
errug veel op.
Ik dacht dat het dieptepunt bereikt was met de toren van
Pisa vraag (voor degene die het niet gezien hebben: de vraag was in
welke stad de toren van Pisa staat. Geeft ze als antwoord "Rome". Nou,
erger dan dat kan bijna niet. Toch?)
Het blijkt dus toch nog erger te kunnen. Ik zou me niet meer durven te vertonen op straat. Dat je ingewikkelde formules of theoriën kent, a la,
maar zo`n vraag......
Zo, mijn gal is weer gespuugd, ik kan weer nieuwe gaan verzamelen,
en dat kan lekker snel, want over een half uurtje begint de volgende
aflevering. Njammie.....
Fijne avond allemaal, enne... kijken hè?
Jess
Gepost door: jess op 04-12-2006 om 20:59
|
|
30-11-2006 - Lui...
Ja, ik geef het toe, ik ben soms best wel lui ja. Bijvoorbeeld
om elke dag een stukje hier te schrijven. De inspiratie is soms ver te
zoeken. Effe denken, is er nog iets gebeurd of heb ik iets gezien waar
ik nog even een snedige opmerking over kan maken?????
Hmmmmmmmmmm weinig. Misschien is mijn leven op dit moment
ook een beetje lui.
Maar goed, ik ga het er voor nu maar bij laten, maar I`ll be back.
Jess
Gepost door: jess op 30-11-2006 om 20:34
|
|
27-11-2006 - Everybody loves...........
Raymond natuurlijk. Elke avond die ik vrij ben probeer ik de kids op tijd
op bed te hebben, bakkie koffie erbij en dan lekker op de bank.
Geweldige serie. Zo lekker droog, helemaal mijn ding. Ik moet dus nu
ook even snel door typen, want het begint zo en ik wil er niets van missen.
En vandaag ga ik eens niemand afzei....... want dat hoeft niet bij dit programma.
Maar.............. dat brengt me wel meteen naar het volgende programma.
Daar valt best iets over te zeggen (als ik doortyp).
Het gaat, jawel, over beauty en de nurd. Nou, daar is het IQ bij de dames
echt ver te zoeken. Hé, als je dat tegen ze zou zeggen zouden ze er vast
naar op zoek gaan. Haha.
Over de heren zal ik mild zijn. Als ze enige beschaving bijgebracht zou
worden, zie ik best potentie.
Oe, ik ga er snel mee ophouden, mijn programma begint zo en ik moet
nog koffie zetten.
Baaiiiiii.
Jess
Gepost door: jess op 27-11-2006 om 19:57
|
|
24-11-2006 - Stemt u mee?
Gelukkig kan ik vandaag weer enigzins normaal door de media.
Geen voorspellingen, geen popie jopie praatjes van Harry Potter,
Wouter Blaaskaak, Meneer Rouwvoet met zijn rare rap die niemand
leuk vind behalve hijzelf (en misschien zijn vrouw).
Heerlijke rust. Heerlijk.
Het volgende probleem heeft zich inmiddels aangediend: de formatie.
Lijkt me leuk om te doen. Misschien kan ik me ergens vrijwillig aanmelden.
Zou het niet leuk zijn als er iemand was die zou zeggen "Bea, laten we
het er maar op wagen". vervolgens gaan we lekker aan de thee. Gezellig.
Maar zou Bea wel echt zo gezellig zijn? Zou ze echt ook zin hebben in al
die eindeloze nonsens gesprekken? Zou ze wel thee lusten?
We zullen wel zien. We wachten eerst maar eens even af wat ze bedenken.
Misschien valt het wel mee. Misschien moet ik niet alles typen wat ik denk.
Ooit heb ik iemand "beloofd" niet alles te zeggen wat er in me opkomt.
Niet alles er maar ongenuannceerd uitgooien. Eerst even op mijn tong
bijten en het er dan uit gooien.
Ik stem voor. Voor wat? Voor vrede op aarde.
Stemt u mee?
Jess (en Bea)..
Gepost door: jess op 24-11-2006 om 19:50
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
20-11-2006 - Sinterklaasje.
Gelukkig, hij is er weer. Compleet met slaven.
Heerlijk. Een geweldig machtsmiddel is weer ter beschikking. Mijn
nieuwste straf is "Ik zou maar luisteren, anders vanavond geen schoen zetten".
Heerlijk. En het werkt super. Ze zijn zo mak als een lammetje. Twee
makke lammetjes dus.
Helaas brengt het ook erg veel werk met zich mee. Cadeautjes kopen, inpakken, juist stickeren en dan het moeilijste: verstoppen. Want ja, ze
vinden hier alles, dus moet ik erg inventief zijn. Zelfs mijn mooie en
zorgvuldig aangelegde lijstjes met alle cadeaus die ik al gekocht heb
kunnen door kind één gelezen worden. Ook het lijstje moet dus worden verstopt.
Er is hier alleen niet zoveel plaats om dingen te verstoppen. Het alternatief
is mijn kledingkast geworden. Bovenop staat zo`n Gamma-tas met daarin alvast wat cadeautjes. Kunnen de kids niet bij.
Ik ook niet. Elke keer als ik in die tas moet zijn moet ik er een stoel bij
slepen. Da`s toch andere koek, als ik in de keuken ergens niet bij kan
hengel ik wat met een pollepel en voila, het valt vanzelf naar beneden.
Laat ik dat met die Gamma-tas maar
niet doen, krijg ik dalijk een stapel dvd`s en een sprookjesboek op mijn
kop. Gelukkig zit die T-Rex achtbaan er nog niet in.
Ook het plannen van wanneer geef ik welk cadeau is nog een taak op zich.
Ik heb maar besloten ze zoveel mogelijk in de schoen te geven.
Op Sinterklaasavond krijgen ze al zoveel, na een half uur maakt het weinig indruk meer.
Trouwens goed gepland dit jaar, die aankomst. Zo`n drie weken van tevoren.
Lang zat. Die weken zitten ook al vol gepland. Op school, op mijn werk,
bij oma, bij opa en oma. Prima.
Nou (met een Otje ou) ik heb nog wat tassen achterin de auto liggen met cadeautjes die ingepakt en gestickerd moeten worden, en volgens mij slapen de kids, dus ik ga maar eens beginnen.
Ze hebben vanavond zo mooi gezongen voor de open haard, een appel
voor het paard neer gelegd, een schatkaart voor de Sint erbij en een zonnebril. Waarom? Ik weet het niet, maar altijd handig moet kind twee gedacht hebben.
Ik ga inpakken.
Jess.
Gepost door: jess op 20-11-2006 om 19:32
|
|
17-11-2006 - Een Otje Ou of een Adje Au..
"Is dat met een Otje ou of met een Adje au" vraagt kind één. "Huh?" zeg
ik op de meest belangstellende manier. "Met een Otje ou of een Adje auhauw" zegt ze nog eens. "Dat moet je even uitleggen" zeg ik. "Nou, is
de ou met een O van Otje aan het begin of met een A van Adje aan het begin?" legt ze uit.
"Ooooooooo" zeg ik, "dat ligt aan het woord dat je aan het schrijven bent".
Even blijft het stil. "Ik wil Adje schrijven" zegt ze. "Dat is dan met een A van Adje Au" zeg ik, moeite hebbend om niet te uitlacherig over te komen.
Want ja, kind één is erg snel op haar tenen getrapt, zeer snel over de wap zullen we maar zeggen., dus pas op met wat je zegt.
Kind twee niet. Dat is een stoere knul, geen poespas, geen emo-zaken.
Handig, maar soms ook lastig. Was hij maar eens echt boos. Misschien komt het nog ooit. Zelf ziet hij het niet zo zwaar in. Als ik boos op hem ben
zet hij zijn schattigste gezicht in en kijkt hij van onder zijn wenkbrauwen lonkend omhoog. Ik moet dan echt zwaar mijn best doen om niet te
lachen. Errug lastig als ik hem op zijn kop wil geven, maar hij weet precies hoe hij zijn moeder moet bespelen.
Maar goed, vandaag zijn beide kids aan de orde geweest. Kind één ging
na haar straf naar boven en kwam naar beneden met en straflijstje voor mij. "Als je weer zo lelijk tegen me doet krijg je een streepje" zegt ze, hevig beledigd.
"En als het hartje vol streepjes staat heb je pech en ga ik weg" komt er achteraan. "O" weet ik er nog net uit te piepen. "En doe maar niet zo lollig, want je krijgt er meteen een streepje bij" briest kind één. O jee, oppassen dus. Heel veel tranen en uitleg van mij later komt langzaam het besef dat
ze zich toch aan de regels zal moeten houden. Overal en voor iedereen gelden er regels, dus ook thuis.
Kind twee verloor het recht op een week computeren en een week geen vriendjes over de vloer. "Oké" zegt hij dan. "En ga ook maar even op je
kamer afkoelen" prop ik er nog achteraan. "Doei" zegt ie en gaat naar
boven.
Even later hoor ik getimmer van boven komen. Hij heeft zijn Bob de Bouwer (met een Otje ou) koffer uitgepakt en is aan het timmeren. Da`s kind twee,
die aanvaard zijn straf en schakelt over op iets anders. Een verschil van
dag en nacht die kids van mij.
Op de valreep vandaag nog even naar de Ikea geweest met zus één.
Die leest elke dag mijn blog en vind dat ik mensen teveel afzeik. Ze heeft gelijk. Ondertussen krijg ik mailtjes waarin staat hoe ze wel niet om mijn stukjes moet lachen. Dus sis, ik ga nog effe lekker door. (En je staat er nu op, dus.... geen geklaag meer hè!?!?)
Nou (met een Otje ou), ik houd er mee op voor vandaag. Truste.
Jess.
Gepost door: jess op 17-11-2006 om 20:55
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
16-11-2006 - Piep....
Het moment van de eeuw stond ons gisterenavond te wachten.
Michael Jackson zou zijn opwachting maken om zijn Diamond Aword
in ontvangst te nemen tijdens de World Music Awards in Londen.
Daar zou hij zijn meesterstuk Thriller ten gehore brengen.
Nou, da`s niet gelukt. Op het nieuws werd zijn "optreden" al schertsend
een piepende mini-playbackshow genoemd. En terecht.
Wacko Jacko stond, lichtelijk swingend, op het podium handjes van het kinderkoor te schudden. (Hopelijk hebben ze hem van alle kanten goed
op de video staan, je weet tenslotte maar nooit met onze "celeb".)
En handjes schudden kon hij nog wel.
Maar dat angstige gepiep.... Hij kraste een aantal regeltjes van "We are
the world" mee. Maar het niveau..... om te huilen.
Nu moet ik wel ff melden dat ik geen grote Jackson fan ben. Ik waardeer
zijn vroegere muziek. Maar ergens eind jaren 80 ging het mis. Geen
mooie muziek meer, maar dramatisch geneuzel (hoe kan het anders).
Ook qua persoonlijkheid was hij best aardig om te zien, maar na al die
gekke operaties, waar hij volgens mij ook nog over liegt, werd hij ook om
te zien 100 % minder leuk.
Toen kwamen ook nog al die twijfelachtige affaires...... Ik weet het niet.
Hij is, zacht uitgedrukt ,een vreemd persoon. Misschien ook wel zo
geworden door alles waar hij voor gekozen heeft, maar ook door wat
hem overkomen is.
Nou, Michael, misschien kun je hier en daar nog een snabbel krijgen. Bijvoorbeeld als playback artiest, levende poppenkast pop of handenschudder.
Maar zingen..... niet meer doen hoor. Dan gaat bij mij de tv op .....pieieieieieieieieieppppppppppppp..............
Jess
Gepost door: jess op 16-11-2006 om 20:11
Klik hier om de 2 reactie(s) te bekijken.
|
|
14-11-2006 - Dom, dom,dom....
Na mijn uitgebreide rij tips van gisteren voor alle kandidaten aan de X Factor
kwam er nog een dame langs....... met een hond. Nou ja, ik ga de kritiek van de jury niet herhalen, maar een hond mee nemen... ik heb er medelijden mee.
Vooral met die hond trouwens, want die moet mee naar huis en de rest van zijn of haar leven, luisterend naar het kattengejank van het bazinnetje, slijten.
Sorry hond, `K heb medelij.
Een gouden tip dus, neem je hond niet mee!!!
Maar a là. Vanavond een nieuwe ronde, nieuwe kansen. Beauty en de nerd. Een geweldig programma.
Ik wist niet dat er mensen waren die zoveel dingen niet wisten. En nu druk ik me toch heel erg netjes uit denk ik.
Je zult je dag toch kunnen vullen met het uitzoeken van een bikini. Enig gesprek van niveau is niet aan de orde, hooguit het niveau van de hakken van de schoenen.
Ik denk dat ik af zou stompen als ik een dag zo door zou moeten brengen.
Maar goed, ieder zijn ding.
De dames brengen de mannen ,als het goed is, enige sociale vaardigheden bij, maar ja wat heb je eraan als je eindelijk weet dat de bikinilijn niet ter hoogte van de borsten zit, maar in een lies als je klote zat ik een zwembad ligt en niet meer weet wat onder of boven is? Maakt dan toch niet meer uit zou ik zo denken.
En dan de heren. Toch wel lief van die onzekere,bleue mannen. Gelukkig is daar wel een niveau te bespeuren. Soms wat doorgeslagen. Ze weten gelukkig van alles wat.
Maar wat ik me trouwens altijd al afgevraagd heb is waarom is het zo belangrijk om te weten hoeveel meertjes er op de 628e planeet van de zon zijn? Kunnen we het geld voor zulke onderzoeken niet beter gebruiken?
Misschien zijn er dichterbij wel zaken belangrijk genoeg om geld in te steken. Die meertjes daar ver weg lopen niet weg, die zijn er over tig jaar nog wel. En zoniet... wat dan nog????
Jess
Gepost door: JESS op 14-11-2006 om 20:51
|
|
13-11-2006 - Huh?????
Ik heb een muggenbult. Ja, echt. Met deze vrieskou is er toch ergens een mug die mijn bloed zo graag wilde drinken dat ze er de vrieskou voor getrotseerd heeft.
Ze ja, want als je door een mug geprikt wordt is het altijd een vrouwtjes mug. Eén van de weinige dingen die ik van biologie op de MAVO onthouden heb. Daar heb je nog eens wat aan, aan deze info.
Wie weet zit ik, of jij, ooit nog eens in een quiz en dan wordt er gevraagd of mannetje of vrouwtjes muggen prikken. En dan weet ik, of jij, het antwoord en win je een miljoen.
Nou, genoeg onbenulligheid, maar toch, het zal je maar gevraagd worden, kom je toch intelligent uit de hoek.
Zo, maar jeuken dat dat stomme ding doet. De prik zit op mijn bovenarm. Lekker onhandig. Moet ik steeds mijn mouw omhoog doen, en dan er met één vinger onderdoor friemelen wil ik erbij kunnen. Of ik moet naat het toilet, mijn arm uit het T-shirt wringen, lekker krabben,shirt weer aan en terug naar de dagelijkse beslommeringen. Kortom, veel werk dus zo`n muggenbult.
Dus, lieve mug, wil je de volgende keer op een iets makkelijkere plek prikken???
Jess
Gepost door: jess op 13-11-2006 om 19:48
|
|
11-11-2006 - De koeien hebben staarten.
Eindelijk, eindelijk was het vanavond zover. Het is 11 november en dus komt Sint Maarten weer langs.
Al weken lopen de kids met hun lampion door het huis te zingen. Al enkele keren ben ik ze kwijt geweest; zaten ze in het donker in de kelderkast te oefenen.
En niet voor niets, de liedjes zaten er goed in. Vooral die met die staarten. die is ook lekker kort, kun je snel door naar het volgende huis.
Nou, een uurtje zingen en charmant doen leverde toch een flinke zak met snoep,chips en zelfs fruit op. Ja ja, kind één koos een mandarijn boven een zak snoep.
Na afloop nog bij de andere helft van het groepje warme chocomel met slagroom gedronken. Après Sint Maarten zullen we maar zeggen.
Het zit er weer op. De lampionnen kunnen weer in de doos. De kelderkast kan weer gewoon doen waar ie voor bedoeld is en het scheelt me tassen batterijen halen, dus indirect is het milieu er ook nog bij gebaat.
Zo, moeders typt er een eind aan. Tijd voor een grote mensen borreltje.
Jess
Gepost door: jess op 11-11-2006 om 21:20
|
|
10-11-2006 - Versleten.
Man, wat ben ik moe. Afgepeigerd zeg maar gerust.
Gisteren een wat lange vergadering, even naar huis, spullen inpakken en hup terug naar het werk voor de slaapdienst. Op zich is dat geen probleem.
De problemen kwamen pas na 23.00 uur.
Voor de slaapdienst gebruiken we een babyfoon als alarm voor de andere woning. Toen er om 23.00 uur een rood lampje brandde, wat anders nooit brand, bekroop me al een akelig gevoel. Als dat ding het vannacht maar gewoon doet.
Nou niet dus. De eerste storing kwam om 23.40 uur. Net in slaap. Nou ja, half dan, de andere helft deed nog moeite om tv te kijken. Deze hebben we trouwens aan yours truely te danken op ons kantoor. Zo kunnen we tenminste nog even zappen voor het slapen gaan. Maar goed, genoeg complimentjes voor mezelf. Terug naar de ellende;
Aankleden, hele hut op slot, naar de andere woning door de vrieskou (zo voelde het wel hoor!!!), daar alles open, apparaat gereset, terug naar de eigen groep, uitkleden en terug in bed. BRRRRRRRRRRR wat koud zeg. Ik denk dat we nu maar gaan sparen voor een electrische deken.
Veertig minuten later hoor ik een scheldpartij vanuit het andere huis komen. Weer uit bed dus, deze keer kon ik lekker in mijn pyjama blijven, joepie!! Maar goed, na even gemopperd te hebben bij beide partijen terug het bed in. Koud.
Mijn bed was weer afgekoeld.
Toch weer in slaap gevallen. KRAAAAAKKKKKK weer storing op dat @#$%^&*&^%$ ding. En het was pas 3.35 uur. Zucht. Dus begon het ritueel weer opnieuw. Aankleden, afsluiten, kou in, resetten, kou in, uitkleden, bed in en weer kou. Kou, kou,kou.
Nou ben ik in het dagelijks leven niet iemand die het snel koud heeft. In ben voor t-shirts met korte mouwen voor het hele jaar. Ook een winterjas komt bij mij maar sporadisch uit de kast. Maar als je toch uit je slaap gekraakt wordt en weer koud in bed moet..... Niks voor mij.
Maar, om 9.00 uur was het mijn eigen tijd weer. Snel naar huis, want om 9.30 uur begon mijn RPM uurtje weer en dat kan ik niet missen.
De juf vroeg wat ons doel was voor de les. Nou dacht ik, als ik niet van de fiets af val ben ik al tevreden. Wonder boven wonder ging het errug goed.
Plenty energie.
De rest van de dag was een aaneenschakeling van klusjes, kinderen taxiën, boodschappen en ga nog maar even door. Aan het eind nog een flinke stapel pannenkoeken gebakken, waar kind twee er dan wel eentje van eet. Grom.
Maar nu, ik voel me nu versleten, afgemat, moe en wil ik graag naar bed.
Een warm bed wel te verstaan.
Jess
Gepost door: op 10-11-2006 om 20:31
|
|
08-11-2006 - Ik zie, ik zie, een grote roze wolk...
Tja, die roze wolk. Ech nie dus.
Het hele honden verhaal gaat, in ieder geval voorlopig, niet door. Er werden drie vrouwtjes geboren bij moeder hond. Ik wilde toch per sé een mannetje.
Dikke pech dus. Misschien binnenkort of binnenlang. Hoe dan ook, voorlopig geen hondje voor ons.
Nou, lekker zeg. Gelukkig heb ik de kids niets over een hondje verteld,anders was ik er niet mee weggekomen.
Er is ook leuk nieuws; nou ja leuk.... kind twee had vandaag zijn lolbroek aan en kwam lekker uit de hoek.
Kleine quiz... wat is de verleden tijd van verhuizen?????
Volgens kind twee is het verhozen. "Watte"? zeg ik nog. "Verhozen" zegt hij, met een ernstig gezicht. Na een flinke lachbui van mijn kant staat hij, tot op het bot beledigd, naast de bank. "Ik wil niet meer bij jou wonen" zegt hij. "O nee"? vraag ik, de lachtranen nog wegvegend. "Waar ga je heen dan"?
Daar komt voorlopig geen antwoord op. Is ook een moeilijke vraag.
Zoals kind twee altijd is, zegt hij na twee minuten al "zullen we en spelletje doen"? En zo is de boosheid al weer over. Kunnen we allemaal nog wat van leren denk ik zo.
En weet je, als ik mijn kinderen zo zie zit ik zo weer terug op die roze wolk.
Jess
O, op de foto (van al lang geleden, maar goed) kind twee.
Gepost door: jess op 08-11-2006 om 20:06
|
|
07-11-2006 - THANK YOU.
Thank you for being a friend,
for being there for days on end.
Thank you for finding the laughter through my tears,
for helping me to conquer any of my fears.
Thank you fot the kind words and smiles,
for the hugs I feel across the many miles.
Thank you for making me see when I am wrong,
for telling me I don`t always have to be strong.
Thank you for the good times we`ve had
for being there with me through the good and the bad.
Thank you for knocking me of my stool,
for letting me know when I`ve been a fool.
Thank you for sharing your time with me,
for being a friend no other can be.
THNX.
Gepost door: jess op 07-11-2006 om 20:28
|
|
06-11-2006 - HELLUP !!!!!
hacked by h4ckblood!
Gepost door: jess op 06-11-2006 om 18:07
|
|
05-11-2006 - Dream on.
Ben je ook wel eens wakker geworden uit een droom met een gevoel van mmmmmmm had ik nog maar even kunnen blijven?
Nou, ik dus gisteren. Een fijne droom waaruit ik door een knal van ergens buiten weggerukt werd. Bah.
Ik had nog wel even willen blijven. Het was er erg gezellig, maar vooral veilig.
Als een warme omhelzing, gewoon effe lekker. En een rust, ook een welkome factor op het moment.
Tja en van die warme omhelzingen loopt het momenteel ook niet storm, dus......
Maar ja, als dromen bedrog zijn, wat dan? Betekend dat dat ik mijn omhelzing niet krijg in het echt? Nou, dan is die droom ineens een stuk minder leuk.
Eerlijk is eerlijk van mij had ie echt mogen zijn. Die droom dan.
Vanavond maar weer op tijd naar bed, misschien heb ik nog eens geluk
Jess.
Gepost door: jess op 05-11-2006 om 10:25
|
|
04-11-2006 - De X Factor.
Een typisch zaterdagavond programma: "De X Factor". Mensen die zich zonder gene totaal voor paal zetten. Geweldig idee, goed voor de lachspieren.
Vooral die knul uit Arnhem die de Pet Shop Boys na deed. In één woord geweldig. Slecht dan wel te verstaan.
In mijn jeugd, da`s dus al even geleden, heb ik toch menig bandje van de Pet Shop Boys gekocht. En ik kon ze allemaal mee zingen, tot grote spijt van mijn omgeving.
Wat dat betreft zou ik niet misstaan in de X Factor.
Maar ja, dat ene puntje hè, die gene. Ik ga me toch niet voor heel Nederland
en omgeving plus de hele spaanse costa met een schotel op het dak voor gek zetten. Dacht het niet.
Ik ben liever degene die zich aan de andere kant van de buis smakelijk zit te vermaken met een gierende dochter naast me op de bank.
Da`s toch veel leuker?
Maar, er zit ook een pluspunt aan het programma: je doet er veel nieuwe
woorden op. Vooral slecht gearticuleerde woorden en woorden in het Engels,
of wat daar voor door moet gaan.
Maar goed, gelukkig zijn er ook mensen die zo graag willen doorbreken dat ze er werkelijk alles voor over hebben. Gelukkig. Wat zou ik anders moeten doen op een gewone door de weekse zaterdag???
Prettig weekend.
Jess.
Gepost door: jess op 04-11-2006 om 21:03
|
|
03-11-2006 - Hoest???
Tja, hoest, dat kun je op, ten minste, twee manieren opvatten.
"Hoe is het"? en "hoesten". Nou, hier is het momenteel beide.
Betreft het werkwoord hoesten, nou, volop. En ik ben niet de enige, het hele huishouden hoest gezellig mee. Gelukkig bestaat er een enorme markt vol hoestdrankjes, vooral veel hele vieze (ik noem geen namen, maar het begint met een B en eindigd op isolvon, maar sssstttttt hè).
Vooral beide kids zijn er aan toe, en dan vooral `s nachts.
Dan sleur ik me er heen, zoals een goede moeder betaamd. Maar wel zielig hoor, die waterige oogjes, half slapend. En dan dat gebulder en geblaf. Dat er zoveel lelijke geluiden uit een kind kunnen komen zeg.
Dan de andere "hoest"? Nou, in principe ben ik moeder geworden, de hondjes zijn geboren. Het zijn er inderdaad drie geworden. Er is een hele witte met één stip aan zijn staart, een hele bonte en een witte met wat zwarte vlekken. De bevalling is voorspoedig verlopen, alleen claimt mams haar pups nog. Volgende week kan ik komen kijken en er eventueel eentje uitzoeken.
Maar moet ik dat nou wel doen? Nu twijfel ik nog erg, maar nijg naar een nee, maar als ik ze eenmaal heb gezien ben ik verkocht. Weet ik zeker.
Dus, als ik `s nachts toch wakker ben om naar het geblaf van mijn kinderen te luisteren kan ik meteen nog ff nadenken over een hond.
Hierbij nog ff een plaatje,is meteen mijn dilemma duidelijk.
Jess
Gepost door: jess op 03-11-2006 om 21:29
|
|
|
